رسم اهالی سورچه ومنطقه ی چاردولی در زمینه ی خاکسپاری وفوت یکی از اهالی

اسماعیل خدایوندی:
سلام یکی از رسومات قدیم منطقه ی چاردولی بویژه روستای سورچه این بود که وقتی کسی در روستا فوت میکردهمه ی اهالی روستا برای بازدیدآن خانه ای که فردی ازآن خانه ازدست می رفت ازهرخانه ی روستادونفرمیرفتندوغذای سه نفر رامی بردندبه این ترتیب اگرصدنفر درآن شب یا روز درخانه ی صاحب عزاحاضرمیشدند تعدادصدوپنجاه غذا درآن خانه آماده وجود داشت وافرادصاحب عزاحق درست کردن غذا واصلافکرکردن به آنرانداشتندو هم وغمش خریدوتهیه ی وسایل شام ونهار و وسایل مسجدنمیشد فرداهم یه گوسفند یابیشتربستگی به تعدادافراد دعوت شده از روستاهای اطراف شاید دو یاسه گوسفند رابارمیگذاشتندوباتوجه به خرج صاحب مرده درپایان اهالی روستاوقت دیدوبازدید هرکس به اندازه ی وسعش چیزی رامانندگوسفند،آرد،نان و…به صاحبخانه تحویل میدادندوبارسنگین روی دوش صاحب مرده راسبک ویا اصلاباری نمیماندجزغصه ی از دست دادن وغم مرده ی ازدست رفته شان که با یاری همسایگان وهمدلی تا چوارجمعه ادامه داشت و درچاردولی بویژه سورچه ماچهلم نداشتیم ونداریم بلکه بستگی به شرایط سه جمعه یاچهار جمعه که میگذشت که درلفظ خودمان به آن “چوارجمعه”گفته میشددیگه صاحب عزا را اهالی روستاازهرخانه یک مرد جمع میشدندو میرفتندحمام وریش صاحب عزا را اصلاح میکردندولباس سیاه ازتن همگی درمی آوردندورسماپایان عزا اعلام میشد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *